تبليغاتX
cerebral palsy
cerebral palsy
گولزنا

سلام به دوستان دنياي مجازي.اميدوارم خوب باشيد و دنيا به کامتون باشه

قبل از اين  که کار تازه ام رو بزنم بايد از دوستاني که گله مندند چرا فقط به

 روزشدنم را در کامنت هاشان مينويسم و نظر ي نميدم عذر خواهي کنم

علتش اينه دوستان که چون من توي ي دهکوره تازه شهرشده زندگي ميکنم

براي کانکت شدن مجبورم که از خط بين شهري استفاده کنم  و دوستاني که

مثل من اين مشکل را دارند ميدونند که اين يعني نيم ساعت صرف وقت

 براي باز کردن ي صفحه وبلاگ حالا صفحه کامنت ها بماند

يعني اينترنت پاي من ساعتي  1100 تومن در مي آد يعني اين که ببخشيد فقط مينويسم

به روزم ......

 ....................................... و اين هم ي کار تازه

 

.

.

                ( تو خرف خونه ها خاطره ها بيشترن)

 

تا قطره قطره قطره بفهمانیم میریزی ام به خلق فضایی که-

هی چکه چکه چکه برقصم شعر مانند رقص سیندرلایی که-

خر می کند دل گله مندش رابر باد داده موی بلوندش را-

تا جغد و موش و فاخته و سنجاب جاری کنندش آب به جایی که-

هرگز کوزت به خواب نمیدیدست جایی که یخ نمیزند و جاریست

یک چشمه توی قلب تناردیه ملموس مثل لطف خدایی که-

دست شرک و یا فیونا گاهی با حس سبز غولی اشان  آنرا-

حس می کند و هیچ نمی فهمد از این معاشقه دریدایی که-

در من درست بعد بلوغی سرخ بالغ شدست و می کشدم در خویش -

دور از ژکوند و خنده  پنهانیش لورکا شدم پر از رزیتایی که-

گلخانه اش همیشه پراست از سرخ سرخی که تا غروب نمی ماند                     

سرخ گناه اولیه از سين، سرخ گناه آنجلينايي که-

می خواهمش و هیچ نميخواهم روزی به جو بلک برسد در خواب

در خواب من که خلسه بیداریست در خواب من که رفته به جایی که-

خوابی ببیند آینه بودن خوابی به رنگ قرمز استدلال

تا  تکیه گاه من نشود هرگز چون مولوی به چوبی پایی که

انگ مثال نقض شود من را زیرا دهد چرای سرودن را

انگیزه ام از آه وغزل باشدتندیس شهوت مالنا یی که-

تورناتوره براي دلش پرداخت فائض براي چشم ولش پرداخت

تو در دلم همیشه پر آشوبی چون رقص پای اسپانیایی که

چون پرتغال آمده تا هرمز چون روسیه رسیده به آمل و رشت

مثل عرب رسیده به تنگ بزرگ این  تیره سپید قبایی که

جز سوسما ر هیچ نمی خوردست نوزاد دخترش سر زا مردست

حالا رسیده است به جایی که آیی آیی دوباره آیی که

هی دسته دسته آیی و هایی جمع هی دسته دسته دسته آیی ها

...................

............................

............................................

ریدم به گور هر چه از این دسته...زیبای خفته ام تو کجایی که...............

                                بشینیم شونه به شونه هم تو چای خونه حافظیه و از کتابایی که

                                                        خوندیم با هم حرف بزنیم،از فیلمایی که دیدیم

                                                                                     از مشروبایی که زدیم

و از این که چه قد رنگ پوستامون به هم میاد                    

 

 

 

 

      

+ نوشته شده توسط علی بهمنی در یکشنبه سوم دی 1385 و ساعت 13:3 |