سلام دوستان میخواستم تو این پست ی چیزایی در مورد ی چیزایی بنویسم..اما وقتی محیط آلوده دنیای مجازی رو میبینم و میبینم که چه طور دوستای دیروز دشمنای امروز میشن ازش صرف نظر میکنم چون نمیخوام بعضی از دوستی ها رو از دست بدم .....ترجیح میدم بنویسم : با دو کار تازه به روزم همین و باز هم مثل همیشه زیاد مطمئن نیستم پس شما هم زیاد مطمئن میتونید باشید یا نه
............
................................
.....................................................................................................
( مدارک مفقودی استعلامی )
تاریک تر از انم که با کبریت سیگارت
روشنم کنی
ظریف تر از آنی که بر سرم آوار شوی
شاگردتر از آنی که استا د ت باشم
بی ادب تر از آنی که.......
( بچه قرتی چرا فک میکنی هر جور دلت خواس
میتونی باهام حرف بزنی)
من همون آشغالی ام که توهیچ سطل زباله ای جانمیشه
کاری نکن بیام خوار و مادرتو.....................
ٰ ٰ
کاری نکن که روی سگم رونما شود
کاری نکن که آتش دیگر به پا شود
کاری نکن به تخم چپم وصله ات کنم
شعرم دوباره بهمنی بی حیا شود
کاری نکن صدای سگ زیر پوستم
در چشم های گربه سیاهت رها شود
هاری گرفته ام که خودم را سقط کنم
علت نباش تا من و تو جا به جا شود
این روز ها ضعیف تر از هر زما نی ام
از کور کر مخواه برایت عصا شود
آنقدر خسته ام که به دیوار بسته ام
آنقدر خسته ام
اونقد خسم که نمیتونم موزون راه برم
اونقد خسه که چادرای طایفه چنگی از تو دلم بار کردن رفتن
اونقد که دارم گل پونه های بسطامی گوش میدم و
سیگارامو نصفه خاموش میکنم
اونقد که بچمو چن روزه نگردوندم
اونقد که......
اونقد
خود خواهم و طلب شده ام تا خرت شوم
با من کمی بخند که عاشق ترت شوم
(آخرین باری که با هم قح قح خندیدیم کی بود؟)
با من کمی بخند که بد مست مرده است
روی لبام خنده دو هفتست مرده است
بامن کمی بخند .....یا لا اقل بذار خودم برا خودم بخندم
برا خودم خودم
.......................................................................................................
.................................................................................
........................................................
(پیر مرد هنوز پشم میریسه )
بوسیدمت و تمام کبوتر های امامزاده را
پراندم و
آسمان بنفش کم رنگ فهمیدند
که توٰ
نوشته شدی
..
..........
بگذار دست هات را بگیرم و خورشید گریه کند و
همسایه ها همدیگر را ببوسند
تا کدورت های سال های سال پامال شوند
مماس لب های من و تو آغاز سالیست که در آن هیچ چکاوکی نمیمیرد
هیچ چکاوکی نمیکوچد
و هیچ پرنده ای آشیان سال پیشش را فراموش نخواهد کرد
من امده ام شعر باشم توی چشم هات
من آماده ام
حتی اگر عقربه های ساعت جدیدت تکان نخورند
وگوشواره های توی گوش هات نام دیگری را .....
من سال ها تو را جستجو کرده ام
و پدر بزرگم تو را سال ها جستجو کرده بود
و بتهون تو را سال ها جستجو کرده بود
و جیپزی کینگ تو را نوشت و من نواختمت
پشت بوته های برژنگو
زیر برگ های ریواس
با رقص باد در گلهای دم اسبی بلندی های کوه ترسا
نواختمت ٰ بی آنکه سازی در دستم باشد
نواختمت ٰ بی آنکه کسی شنیده باشد
...........
................
تو را گریستم
و نه کبوتری پرید
نه چکاوکی کوچید
و نه کسی چیزی را فراموش کرد
امروز در فضای اقلید شعر میرویم
و اقلید بااینکه سرشاراز زیبایی شعرهای
رضا علی اکبریست
بی تو خاطره ایست چون بچه بازی های پریا
هیچ کس به اندازه من دوستت نخواهد داشت
چون هیچ کس من نیست
بگذار این بار هم کلاهم را به نشانه احترام بردارم
و بوسه هام را از پاکت های کهنه کت سبزم بیرون بیاورم و سلام کنم
سلام
حالا که همه چیز را فهمیدی حرف دیگری ندارم
بگذار سکوت بقیه حرف ها را بزند
بگذار سکوت کنیم
سکوت
-
-